: Factory_02 :: Yfanet Squat

Έντυπα

18 Ιουνίου 2011 εκτύπωση

Factory_02

FACTORY, επιθεώρηση για τους μητροπολιτικούς ανταγωνισμούς

http://factoryfanet.wordpress.com/

κατεβάστε το δεύτερο τεύχος σε μορφή pdf 2011_05_09_factory_02

Περιεχόμενα

01. Artwork Factroy 02

02. Editorial δεύτερου τεύχους

03. Εργασιακή – Ενεργειακή Κρίση, γιατί συμβαίνει αυτό που συμβαίνει

04. ΔΕΗ και Eργασιακή – Eνεργειακή Kρίση: Eνέργεια στον ελλαδικό χώρο και μετασχηματισμοί του ενεργειακού τομέα

05. Κοινά, Περιφράξεις και Ενεργειακοί Commoners

06. Ενέργεια, εργασία και κοινωνική αναπαραγωγή στην παγκόσμια οικονομία του Kolya Abramsky

07. Καπιταλισμός, Μετανάστευση και Κρίση: ανιχνεύοντας τις συνδέσεις στην παγκόσμια οικονομία

08. Για την κρίση τροφίμων

09. Θέσεις για τη Διαρκή Κρίση του Καπιταλισμού, το ανυπέρβλητο των ταξικών ανταγωνισμών του Harry Clever

10. Αυτόνομοι εργατικοί αγώνες σε ένα περιβάλλον κρίσης του Cafe la Rage

11. Marching for family του Μωβ Καφενείου

Editorial δεύτερου τεύχους

Το κοινωνικό εργοστάσιο βρίσκεται σε αποδιοργάνωση. Οι μηχανές σκουριάσαν ξαφνικά και οι διευθύνοντες προσπαθούν να καταλάβουν «τις πταίει». Ποια ασυνεννοησία υπήρξε, τι δεν έκαναν καλά και τέλος πάντων γιατί εκεί που όλα πήγαιναν ρολόι (;!), ξαφνικά ο καπιταλιστικός κόσμος βυθίστηκε σε μία τόσο βαθιά κρίση…

Ο καπιταλισμός όμως χρειάζεται, από τα γεννοφάσκια του, πάντα καινούρια πεδία επέκτασης. Χρειάζεται να κλωτσάει όλο και παραπέρα τις αντιφάσεις που ο ίδιος δημιουργεί και βρίσκει μπροστά του. Αναβολή. Αυτή είναι η λέξη. Όταν οι κοινωνικοί-ταξικοί αγώνες δεν αφήνουν το κεφάλαιο να υποτιμήσει άλλο την εργασιακή δύναμη και την αναπαραγωγή της, αυτό θα ποντάρει σε μία μελλοντική ένταση της εκμετάλλευσης. Έτσι από τη δεκαετία του ‘70 και μετά, προσπαθώντας να αναβάλει την κρίση, επεξεργάστηκε μία σειρά από στρατηγικές που περιλάμβαναν: τη μεταφορά παραγωγικών μονάδων στον Τρίτο Κόσμο (όπου υπολόγιζε σε ένα πιο πειθαρχημένο εργατικό δυναμικό), τη στυγνή εκμετάλλευση του υποτιμημένου εργατικού δυναμικού των μεταναστών, την αναδιάρθρωση των εργασιακών σχέσεων μέσω της ελαστικοποίησης της εργασίας, τη φυγή στη χρηματοπιστωτική σφαίρα και το δανεισμό (μεταξύ καπιταλιστών αλλά και προς την εργατική τάξη), την αναζήτηση νέων πεδίων «απρόσκοπτης» κεφαλαιακής συσσώρευσης (οι τεχνολογίες της επικοινωνίας τη δεκαετία του 1990, η πράσινη ανάπτυξη σήμερα), την ισχυροποίηση και επέκταση των περιφράξεων στα μέσα διαβίωσης (στη στέγαση, στη διατροφή, στην υγεία, στη μετακίνηση, στη γνώση, στη σεξουαλικότητα), την ενίσχυση της πολεμικής βιομηχανίας μέσω του πολέμου ενάντια στην τρομοκρατία και την εγκαθίδρυση του κράτους ασφάλειας ως μηχανισμού ελέγχου της κοινωνικής δυσαρέσκειας.

Η μελλοντική όμως πραγμάτωση της υπεραξίας δεν έγινε ποτέ. Οι εκμεταλλευόμενοι/ες συνεχίζουν να αντιδρούν στη μετατροπή τους σε εμπορεύματα, σχηματίζουν κοινότητες αγώνα και κοινότητες μοιράσματος, συλλογικοποιούν τις αρνήσεις τους σε ανοικτές κινηματικές διαδικασίες, επιβεβαιώνουν την αξιοπρέπεια τους με καθημερινές, μοριακές αποστασίες. Δεν παύουν να μπλοκάρουν με τη δραστηριότητά τους –έστω και αποσπασματικά– την υπαγωγή τους στο κεφάλαιο: διασχίζοντας σύνορα, φράχτες και ταυτότητες, αρνούμενοι να δουλέψουν περισσότερο, να πληρώσουν χρέη, να παραδώσουν τα μέσα διαβίωσής τους, να στριμωχτούν μέσα στις κυρίαρχες, κανονιστικές, φυσικοποιημένες αναπαραστάσεις των φύλων, να υποστούν τις συνέπειες της οικολογικής υποβάθμισης. Η εργατική ανυποταξία στο πεδίο της παραγωγής αλλά και η κοινωνική ανυποταξία στην αναπαραγωγή έχουν οδηγήσει τεράστια κεφάλαια στην ακινησία. Όμως το κεφάλαιο, σαν βρικόλακας, θα ζήσει μόνο ρουφώντας ζωντανή εργασία. Μπέρδεμα; Καλά το πάμε…

Είναι αυτό το μόνιμο μπέρδεμα που ταλανίζει τους καημένους δημοσιογραφίσκους και τους κάθε είδους απολογητές του καπιταλισμού και τους βάζει να τσακώνονται για το αν τελικά για την κρίση φταίει η κακοδιαχείριση, η αδιαφάνεια ή τα golden boys, αφήνοντας όμως εσκεμμένα έξω από την κουβέντα, το κοινωνικό-ιστορικό πλαίσιο μέσα στο οποίο αυτή γεννήθηκε: τους αγώνες που αποδιοργάνωσαν την ομαλή λειτουργία του συστήματος. Είναι αυτή η θρησκευτικού τύπου μυστικοποίηση της οικονομίας που, ως πέπλο πίσω από το οποίο δεν μπορούμε δήθεν να δούμε, μας παρουσιάζει την (μόνιμη για εμάς) κρίση σαν καιρικό φαινόμενο.

Όμως μέσα από αυτό το πολύπλευρο και παγκόσμιο καιρικό φαινόμενο, δε θέλουμε όλοι να βγούμε με τον ίδιο τρόπο. Η υποτίμηση των ζωών μας είναι γεγονός. Για την Ελλάδα του 2011, η εκτόξευση της ανεργίας σε πρωτοφανή επίπεδα, οι περικοπές μισθών και συντάξεων, τα υπερελαστικά, «σπαστά» ωράρια και οι αυξήσεις των τιμών είναι πλέον πραγματικότητα. Τα αφεντικά, όμως, έχουν έτοιμη τη λύση: ψυχραιμία και εθνική ενότητα είναι η ιδεολογική πλατφόρμα που πρέπει να ακολουθήσουμε, λένε. Πρέπει να ξεχάσουμε τις διαφορές μας και να συμπλεύσουμε για το κοινό –εθνικό πάντα– συμφέρον.

Απλά κάποιοι επιμένουμε να μην καταλαβαίνουμε ποιο είναι αυτό το «κοινό» που έχουμε με τα αφεντικά. Κάποιοι που δεν τους χρωστάμε τίποτα. Κάποιες που κινούμαστε ενάντια στον εθνικό κορμό που αναστηλώνουν για την έξοδό τους από την κρίση. Κάποιοι που, κόντρα στους εθνικούς διαχωρισμούς, στεκόμαστε αλληλέγγυοι στους μετανάστες και τις μετανάστριες με τις οποίες μοιραζόμαστε το κοινό βίωμα της εκμετάλλευσης και της κυριαρχίας.

Και όλα αυτά τη στιγμή που οι μετανάστες εργάτες –πάνω στα σώματα των οποίων τα ελληνικά αφεντικά έχτισαν μεγάλο μέρος της κερδοφορίας τους τα τελευταία είκοσι χρόνια– γίνονται ξανά αποδιοπομπαίοι τράγοι και κατασκευάζονται ως εχθροί. Που ο βίαιος έλεγχος της μετανάστευσης εντείνεται και οι ιδεολογίες της πολυπολιτισμικότητας ξερνιούνται μαζί με κάθε πρόσχημα, καθώς η μεταναστευτική κινητικότητα προσκρούει στην πραγματικότητα της κρίσης. Που η αυξανόμενη θωράκιση των συνόρων, οι φράχτες και τα στρατόπεδα συγκέντρωσης συναντιούνται με το διάχυτο ρατσισμό ακριβώς εκεί: στην ακόμη πιο ακραία υποτίμηση και πειθάρχηση της μεταναστευτικής εργασίας και μαζί όλης της ζωντανής εργασίας.

Όμως, όσο και να φράσσονται από τα έθνη-κράτη οι αρτηρίες διόδου των μεταναστευτικών ροών, οι μετανάστες θα συνεχίσουν να αμφισβητούν έμπρακτα τον έλεγχο και να αρνούνται την εκμετάλλευσή τους. Θα συνεχίσουν να τους δημιουργούν πρόβλημα και να χαλούν τις στατιστικές τους. Θα συνεχίσουν να είναι μέρος του πλέγματος των συγκρούσεων και των ανταγωνισμών, όπως έδειξαν με την πανελλαδική απεργία πείνας των τριακοσίων μεταναστών εργατών, για τη νομιμοποίησή τους και τη νομιμοποίηση όλων των μεταναστών. Έναν αγώνα τον οποίο οι ίδιοι οι μετανάστες οργάνωσαν, μέσα στον οποίο έδρασαν πολιτικά, μίλησαν για τους εαυτούς τους και απόδειξαν ότι δε χρειάζονται καμία συμπόνια, αλλά συντρόφους και συντρόφισσες, που δε θα μιλούν για αυτούς, αλλά θα μιλούν ισότιμα με αυτούς. Έναν αγώνα απέναντι στον οποίο το ελληνικό κράτος δεν μπόρεσε να μη κάνει πίσω.

Εκτός από την οπισθοχώρηση του κρατικού μηχανισμού, ο αγώνας αυτός υπήρξε πολύτιμος για περισσότερους λόγους: άφησε εμπειρία, δημιούργησε σχέσεις, ανίχνευσε τις δυνατότητες συνάντησής μας (μεταναστών και ντόπιων) στο έδαφος της κοινής μας εκμετάλλευσης. Ανέδειξε, παράλληλα, τα όρια ορισμένων λογικών και πρακτικών. Προσπέρασε μία θεσμική αριστερά που, σε κρίση ταυτότητας, μιλούσε για αποπροσανατολισμό της εργατικής τάξης εν μέσω κρίσης, αλλά –εν πάση περιπτώσει– και για το δίκιο του αγώνα των μεταναστών. Κόντρα σε κάθε καθοδήγηση του αγώνα τους, οι μετανάστες πήραν τις ζωές τους στα χέρια τους και μας ήθελαν εκεί. Ως κομμάτι των εκμεταλλευόμενων/κυριαρχούμενων, δε θα μπορούσαμε παρά να σταθούμε αλληλέγγυοι.

Και αυτό γιατί δεν μπορούμε να φαντασιωνόμαστε αγώνες με προκαθορισμένους -και πολλές φορές απόντες- πρωταγωνιστές. Γιατί δε χωράμε σε μία πολιτική λογική που προϋποθέτει έτοιμα επαναστατικά σχέδια και λύσεις. Πώς άλλωστε αυτή η λογική θα μπορούσε να κατανοήσει τόσους αγώνες στο πεδίο της αναπαραγωγής; Πώς θα μπορούσε να δει τους αγώνες των ομοφυλοφίλων και το φεμινισμό ως κάτι πέρα από «διάσπαση της τάξης»; Ως ολοκλήρωση μίας αντιεξουσιαστικής λογικής; Πώς θα μπορούσε να αναγνωρίσει πίσω από το πογκρόμ στη gay/lesbian κοινότητά του Βελιγραδίου το έθνος και το θεσμό της ετεροκανονικής, πυρηνικής οικογένειας και να κάνει συνδέσεις; Πως θα μπορούσε να αντιληφθεί την ενεργειακή κρίση ως επίδικο ζήτημα του κοινωνικού ανταγωνισμού και όχι ως απλό πρόβλημα διαχείρισης πόρων;

Κάτι κινείται λοιπόν. Και είναι ακριβώς πάνω σε αυτή την κίνηση που πρέπει να ποντάρουμε. Σε κάθε έκφραση της ατομικής και κοινωνικής μας χειραφέτησης. Από τις γενικές απεργίες, τις κοινωνικές συγκρούσεις και τον αραβικό κόσμο που εξεγείρεται, με τόσες εξεγέρσεις να είναι στα πρόθυρα του να ρίξουν καθεστώτα. Από την Κερατέα και τα νικηφόρα της οδοφράγματα, τους αγώνες ενάντια στα μεταλλεία στη Χαλκιδική, μέχρι την έμπρακτη αμφισβήτηση της πληρωμής των λογαριασμών της ΔΕΗ, των εισιτηρίων σε νοσοκομεία και μέσα μεταφοράς. Η παγκοσμιότητα του φαινομένου δείχνει από μόνη της ένα δρόμο. Αυτόν που περνά μέσα από την κοινότητα των αγώνων και την κυκλοφορία τους, χωρίς αυθεντίες, επαναστατικές συνταγές και πρωτοπορίες. Μόνο μέσα στους αγώνες και την επικοινωνία τους θα βρούμε το βήμα μας. Θα προχωρήσουμε και θα κοντοσταθούμε, θα κάνουμε λάθη, θα μάθουμε από αυτά και θα οργανώσουμε την επίθεση στο γυάλινο κόσμο τους.

Ούτε ψάχνουμε, ούτε διαδίδουμε αλήθειες. Δεν είναι αυτός ο σκοπός του ανά χείρας εντύπου. Η θεωρία για εμάς δεν είναι εξωτερική προς τις κινηματικές διαδικασίες. Αντλεί από αυτές και επιθυμεί να τις πάει παραπέρα. Ευελπιστεί να τις οπλίσει με εργαλεία ερμηνείας του υπάρχοντος, να τις κάνει πιο ανταγωνιστικές. Πρόκειται για την προσπάθεια εύρεσης μίας κοινής γλώσσας, αυτής των καταπιεσμένων. Για να βρούμε στο εδώ και στο τώρα εικόνες από το μέλλον που θέλουμε να χτίσουμε. Ένα μέλλον χωρίς εξουσίες και ετερονομίες.

Το σύνολο των κειμένων που ακολουθούν, είναι προϊόν της συλλογικότητας Φάμπρικα Υφανέτ και των ομάδων που στεγάζονται στην κατάληψη, δηλαδή του Μωβ Καφενείου και του Cafe La Rage. Η σύνθεση των αναλύσεων και η επικοινωνία των σκεπτικών μεταξύ μας δεν είναι ούτε αυτόματη, ούτε αυτονόητη. Πρόκειται για μια απαιτητική και πάντοτε ανοικτή διαδικασία που περιλαμβάνει αντιπαραθέσεις αλλά και συμφωνίες και που, παρόλες τις ανεπάρκειες και τους περιορισμούς μας, εξακολουθεί να απολαμβάνει μια κεντρικότητα στον τρόπο που αντιλαμβανόμαστε το εγχείρημα, τόσο στην «εσωτερική» του λειτουργία όσο και προς τα έξω. Άλλωστε, η κυκλοφορία των αγώνων και των περιεχομένων τους παραμένει για μας ένα διαρκές ζητούμενο.

σχετικά tags: factory, μωβκαφενείο, οικονομία, φύλο, κρίση, κοινά, commons, enclosures, περιφράξεις, ενέργεια, ενέργεια, αυτόνομοι_εργατικοί_αγώνες

ΧΡΟΝΙΚΟ

Το εγκαταλειμμένο εργοστάσιο της Υφανέτ καταλήφθηκε στις 20 Μάρτη του 2004. Η κατάληψη ήρθε ως επακόλουθο ζυμώσεων και αναγκαιοτητών που προέκυψαν ύστερα από τα γεγονότα του Ιούνη του 2003 και της αλληλεγγύης στους 7 συλληφθέντες και απεργούς πεινάς. Έτσι ορισμένες συλλογικότητες και άτομα που θέλησαν να δράσουν συλλογικά, ανταγωνιστικά και αυτόνομα μέσα από νέες πιο δυναμικές δομές, αποφάσισαν ύστερα από συνελεύσεις και συζητήσεις την κατάληψη του εργοστασίου.

Η κατάληψη του παλιού εργοστασίου είναι μια έμπρακτη απάντηση στον παραλογισμό της μητρόπολης, όπου οι άνθρωποι στοιβάζονται σε διαμερίσματα, οι δημόσιοι χώροι ερημώνουν, οι αλάνες γίνονται πάρκινγκ, τα εγκαταλελειμμένα εργοστάσια γίνονται μουσεία-πολυχώροι κατανάλωσης και εφετζίδικων lifestyle συνευρέσεων. Η επιλογή της κατάληψης εκτρέπει την έννοια του ιδιωτικού χώρου και τον κάνει δημόσιο, ανοιχτό, ζωντανό.

Η κατάληψη ως πράξη είναι μια στιγμή απελευθέρωσης ως διάρκεια είναι η επανοικειοποίηση του κλεμμένου χώρου και χρόνου, ένα πείραμα μέσα από το οποίο θα ξαναεφεύρουμε συλλογικά τις επαναστατικές διαδικασίες που θα μας επιτρέψουν να κινηθούμε οργανωμένα και ανταγωνιστικά προς το υπάρχον, ένας χώρος ο οποίος θα γεννήσει σχέσεις συντροφικότητας και εμπιστοσύνης ώστε να κινηθούμε δημιουργικά απέναντι στη μιζέρια της αλλοτριωμένης κοινωνίας και των εαυτών μας. Σημαίνει ακόμα τη βίωση μιας καθημερινότητας ενάντια στην πραγματικότητα του χρήματος, τις ιεραρχικές-εξουσιαστικές δομές και την αυταρχικότητα του συστήματος.

Μέσα από κάθε μας ενέργεια προσπαθούμε να φτάσουμε ένα βήμα πιο κοντά στην ανατροπή, στη συλλογικοποίηση των αρνήσεων και των ονείρων μας.

Χρονικό εκδηλώσεων και δράσεων

2004-2010

20 Μαρτίου 2004 κατάληψη Φάμπρικα Υφανετ

16 Απριλίου 2004 Πορεία στη Κ. Τούμπα με αφορμή το σφράγισμα της πόρτας της κατάληψης από την Εθνική Τράπεζα

29 Απριλίου 2004 εκδήλωση για την ιστορία και τους εργατικούς αγώνες στην Υφανέτ

21 Μαΐου 2004 εκδήλωση «Στίρνερ και Νίτσε: τα όρια του μηδενισμού» από ομάδα βιβλιοθήκης

28 Μαΐου 2004 εκδήλωση παρουσίαση του δελτίου αντιπληροφόρησης για τους μετανάστες από indymedia Θεσσαλονίκης

4 Ιουνίου 2004 εκδήλωση για τη Zanon (αυτοδιαχειριζόμενο εργοστάσιο στην Αργεντινή) από Ανάρες

19 - 21 Ιουνίου 2004 «3 μέρες για 3 μήνες», δημόσιοι χώροι και πόλη φυλακή με παρουσίαση σχετικού εντύπου, συζήτηση, προβολές, συναυλίες

24 Ιουνίου 2004 συμμετοχή στην κατάληψη των γραφείων ολυμπιακών αγώνων

14 Ιουλίου 2004 παρέμβαση-προβολή στη πλατεία Ναυαρίνου ενάντια στην αστυνομοκρατία, τα εργατικά ατυχήματα και τους ολυμπιακούς αγώνες

11 - 12 Οκτωβρίου 2004 εκδήλωση, συζήτηση, προβολή για την ψυχική υγεία και τα κρατικά ιδρύματα από ψυχιατροxol

16 – 17 Οκτωβρίου 2004 «5 χρόνια Μαύρη Γάτα», πανελλαδική συνάντηση στεκιών, εκδηλώσεις, συναυλίες

21 Οκτωβρίου 2004 πορεία ενάντια στην εθνική ενότητα (συμμετοχή 200 άτομα)

13 Νοέμβρη 2004 «ισραηλινοί αναρχικοί ενάντια στο τείχος» με παρουσίαση, προβολή, συζήτηση

19 Νοεμβρίου 2004 «πριν το τέλος» θεατρική παράσταση με θέμα τη σωματεμπορία και τη σεξουαλική εκμετάλλευση

26Νοεμβρίου 2004 «η κοινωνία του θεάματος σήμερα», εκδήλωση- από ξενοδοχείο των ξένων

μέσα Δεκέμβρη «λίγο πριν», θεατρικές παραστάσεις

19 Δεκεμβρίου 2004 κατάληψη μακεδονικού πρακτορείου ειδήσεων σε ένδειξη αλληλεγγύης στο συλληφθέντα για τα γεγονότα του Α.Τ. αγίου παντελεήμονα

24 Φεβρουαρίου 2005 «Βιοπολιτική, Εξουσία, Γνώση: μια ανάγνωση του έργου του Φουκό»-από ομάδα βιβλιοθήκης

30 Μαρτίου 2005 πορεία ενάντια στα εθνικιστικά πογκρόμ (συμμετοχή 250 άτομα)

13 Απριλίου 2005 ποδηλατοπορεία οργανωμένη από πρωτοβουλία μέσα από την κατάληψη

16 Απριλίου 2005 «1 χρόνος Φάμπρικα Υφανέτ», πολυδρώμενα, προβολές, θεατρικά, εκθέσεις, συναυλίες

28 Μαΐου 2005 «Πώς εκτροχιάστηκε ο Ρομπέρτο Ζούκο», θεατρική παράσταση από ομάδα αντιβίωση

9 Ιουνίου 2005 πορεία ενάντια στην εθνικοπατριωτική φιέστα του ψωμιαδη για τα γενέθλια του μ. Αλέξανδρου

Ιούνης 2005 συμμετοχή στις κινήσεις αλληλεγγύης στον απεργό πείνας Bahoz

9 Σεπτεμβρίου 2005 παρέμβαση στη μονή λαζαριστών ενάντια στα σχέδια δημιουργίας μουσείου σύγχρονης τέχνης στην υφανέτ

29 Οκτωβρίου 2005 συναυλίες Hip Hop

5-6 Νοεμβρίου 2005 «Προς μία μεταλλαγμένη κοινωνία» διήμερο με συζητήσεις και προβολές από παιδιά του σωλήνα

11 Νοεμβρίου 2005 επίθεση με μπογιές στο γαλλικό ινστιτούτο σε αλληλεγγύη στην εξέγερση των μεταναστών στα γαλλικά προάστια

11-12 Νοεμβρίου 2005 «αυτοοργανωμένη κινηματογράφηση: η κολεκτίβα AK – KRAAK»

26 Νοεμβρίου 2005 παρουσίαση του βιβλίου οι Αόρατοι από τον Nanni Balestrini – συζήτηση για το ιταλικό ανταγωνιστικό κίνημα

18 Φεβρουαρίου 2006 πορεία ενάντια στο συνεδρίου του ΛΑΟΣ (συμμετοχή 450 άτομα)

28 Μαρτίου 2006 επίθεση και καταστροφή των γραφείων της φασιστικής πατριωτικής συμμαχίας (συμμετοχή 200 άτομα)

8 Απριλίου 2006 συναυλία Ωχρά Σπειροχαίτη στην Καμάρα για τα 2 χρόνια της κατάληψης

12 Μαΐου 2006 εκδήλωση με τον Γιάννη Ταμτάκο για τα 70 χρόνια από την εξέγερση των καπνεργατών του 1936

20 Μαΐου 2006 εκδήλωση για την επισφάλεια με τον Franco Berardi Bifo

6 Ιουνίου 2006 επίθεση και πορεία στα γραφεία της τσιμεντοβιομηχανίας Τιτάν για τον θάνατο 2 εργατών (συμμετοχή 150 άτομα)

22 Ιουνίου 2006 εκδήλωση ενάντια στους εθνικούς μύθους από εφημερίδα εργατική εξουσία

6 Ιουλίου 2006 μητροπολιτικό καλοκαίρι αθλοπαιδιές, βουτιές, στην Υφανέτ

9 Σεπτεμβρίου 2006 επίθεση από 100 άτομα με αυγά σκουπίδια πατατοβόμβες σε εκδήλωση του Κρατικού Μουσείου Σύγχρονης Τέχνης που φιλοδοξεί να εγκατασταθεί στο κτήριο της Υφανέτ

19 Νοεμβρίου 2006 πορεία στην Αμάρυνθο ενάντια στο βιασμό 16χρονης Βουλγάρας (130 άτομα)

27 Νοεμβρίου – 3 Δεκεμβρίου 2006 1ο Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ στην Φάμπρικα - Υφανέτ

2 Δεκεμβρίου 2006 παρουσίαση – εκδήλωση του βιβλίου «Άπαντα του Μπακούνιν» από ομάδα βιβλιοθήκης

5 Δεκεμβρίου 2006 πορεία αλληλεγγύης στους μετανάστες (συμμετοχή 500 άτομα)

9 Δεκεμβρίου 2006 συμμετοχή στην πανελλαδική πορεία αλληλεγγύης στους μετανάστες στην Αθήνα από το αναρχικό συντονιστικό (συμμετοχή 600 άτομα)

19 Ιανουαρίου 2007 κατάληψη δικηγορικού συλλόγου για τους συλληφθέντες και απεργούς πείνας από την πορεία του κοινωνικού φόρουμ στην Αθήνα στης 16 Μάη 2006

3 Φεβρουαρίου 2007 πανελλαδική συνάντηση ομάδων για ζητήματα βιοτεχνολογίας- μεταλλαγμένων και εκδηλώσεις παρουσιάσεις για μεταλλεία Χαλκιδικής, Υποθαλάσσια Αρτηρία, φράγμα Αράχθου, εκτροπή Αχελώου, εργοστάσιο ΔΕΗ Πτολεμαίδας, greenscare στις ΗΠΑ

2 Μαρτίου 2007 ποδηλατοπορεία από ποδηλατίστας (συμμετοχή 100 ποδηλατες/ισσες)

3 Μαρτίου 2007 συνάντηση του πανελλαδικού συντονιστικού αλληλεγγύης σε μετανάστες και πρόσφυγες, εκδηλώσεις, προβολές, συναυλίες - θεατρική παράσταση «το πιστοποιητικό» του Νικολάι Έρντμαν από τη θεατρική ομάδα μεταναστών Θεσσαλονίκης

29 Μαρτίου 2007 εκδήλωση ενάντια στην υποθαλάσσια αρτηρία από πειρατές της παραλιακής

30 Μαρτίου 2007 ποδηλατοπορεία ενάντια στην υποθαλάσσια αρτηρία από ποδηλατίστας + πειρατές της παραλιακής(συμμετοχή 200 ποδηλατες/ισσες)

31 Μαρτίου 2007 πορεία ενάντια στη υποθαλάσσια αρτηρία από πειρατές της παραλιακής (συμμετοχή 300 άτομα)

3 Απριλίου 2007 μηχανοκίνητη πορεία αλληλεγγύης στο κέντρο κράτησης μεταναστών (συμμετοχή 100 άτομα)

27 Απριλίου 2007 ποδηλατοπορεία από τους ποδηλατίστας (συμμετοχή 200 ποδηλατες/ισσες)

1 Μαΐου 2007 πορεία ενάντια στην επισφάλεια (συμμετοχή 350 άτομα)

18 Μαΐου 2007 συμμετοχή στην πανελλαδική πορεία αλληλεγγύης στους μετανάστες στην Πάτρα (συμμετοχή 400 άτομα)

24 Μαΐου – 3 Ιουνίου 2007 11ημερο φεστιβάλ εκδηλώσεων – συζητήσεων – προβολών – συναυλιών για τα 3 χρόνια της κατάληψης

εκδήλωση Αυτοοργανωμένοι κοινωνικοί χώροι-καταστολή-υπεράσπιση
Πρώτη προβολή μιας αυτοοργανωμένης κινηματογραφικής παραγωγής
«Ξεκλειδώνοντας τον Κλήδονα» Παρουσίαση της Υπερεαλιστικής ομάδας Αθηνών
Ενημέρωση-Συζήτηση με θέμα την καταστολή της κατάληψης Ungdomshuset στη Κοπεγχάγη
Παρουσίαση του παιχνιδιού «Το Ντουλάπι: μια πρόβα εξέγερσης» από τη μηχανή
«Πως το καταλάβαμε» Προβολή video από την κατάληψη Villa Αμαλίας
Εκδήλωση με θέμα «Προβληματικές για την καθημερινότητα σε μια κολεκτίβα και ο συσχετισμός της με τη γενικότερη απελευθερωτική διαδικασία» από τη στεγαστική κολεκτίβα της κατάληψης
«Κυνήγι Θησαυρού» Ένα ντοκιμαντέρ για την υπόθεση της μεταλλουργίας χρυσού στη βόρεια Χαλκιδική
Συζήτηση με θέμα: Έθνος, Αντιμπεριαλισμός, Ανταγωνιστικό Κίνημα
«Σημειώσεις για τη μνήμη» ένα οπτικοακουστικό δρώμενο
Θεατρική παράσταση «Ο θείος Πάπαρος» της ομάδας Bufonata από τη Villa Αμαλίας
Εκδήλωση του ελευθεριακού νηπιαγωγίου EL PASO DAY - Ξενάγηση Παραμύθι

31 Μαΐου 2007 πορεία εορτασμού των 3 χρόνων και αλληλεγγύης στην Φάμπρικα Υφανέτ (συμμετοχή 800 άτομα)

18-21 Αυγούστου 2007 συμμετοχή στις πορείες αλληλεγγύης για δολοφονημένο νιγηριανό Τόνυ Ονούα

25 Οκτωβρίου 2007 παρέμβαση ενάντια στις εθνικές παρελάσεις σε 150 σχολεία της Θεσσαλονίκης

4 Νοέμβριου 2007 συνδιοργάνωση με Terra Ingognita, Στέκι στη Φιλοσοφική, Εστίες Δ μηχανοκίνητης πορείας αλληλεγγύης στις φυλακές Διαβατών (συμμετοχή 250 άτομα)

9 Νοεμβρίου 2007 προβολή ντοκιμαντέρ και εκδήλωση για το DIY

12-16 Νοεμβρίου 2007 2ο Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ

1 Δεκεμβρίου 2007 Όχι άλλα δάκρυα για τους δολοφονημένους μετανάστες, συγκέντρωση πορεία για τον δολοφονημένο νιγηριανό Τόνυ Ονούα

15 Ιανουαρίου 2008 Καλό ταξίδι μπάρμπα Γιάννη, όλα συνεχίζονται…

14 Φεβρουαρίου 2008 Ο μύθος της αειφόρου ανάπτυξης (εκδήλωση της αντιεξουσιαστική επιθεώρησης black out)

22 Φεβρουάριου 2008 Πορεία αλληλεγγύης στον Β. Μποτζατζή και στους 3 διωκόμενους συντρόφους

21 Μαΐου 2008 Συγκέντρωση αλληλεγγύης στους 7 του Ιούνη του 2003 στα Δικαστήρια

30 Μαΐου 2008 Συζήτηση με την υπερρεαλιστική ομάδα Αθήνας, η πολιτική θέση του υπερρεαλισμού

1 Ιουνίου 2008 Μια βραδιά με τον μπάρμπα-Γιάννη

18 Ιουνίου 2008 Παρουσίαση Βιβλίου ΣΩΜΑ, ΧΩΡΟΣ & ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ ΤΗΣ ΚΑΘΑΡ(Ι)ΟΤΗΤΑΣ

20 Ιουνίου 2008 Η άνοδος της ακροδεξιάς και το ανταγωνιστικό κίνημα στην Ιταλία, εκδήλωση με την Ilaria Bussoni και τον Sergio Bianchi (από τον κινηματικό εκδοτικό οίκο Derive Approdi)

21 Ιουνίου 2008 Η G700 δεν είναι εικόνα στις ειδήσεις ΣΤΟ ΓΑΛΑΞΙΑ ΤΗΣ ΕΠΙΣΦΑΛΕΙΑΣ Δε μιλάμε για λίγα ευρω παραπάνω αλλά για όλη μας τη ζωή

19 Σεπτεμβρίου 2008 Συναυλία Kalashnikov, Prigogine

26 Σεπτεμβρίου 2008 Αντιφασιστική πορεία στην κάτω τούμπα

16 Οκτωβρίου 2008 Πορεία αλληλεγγύης στους μετανάστες

11 Νοέμβριου 2008 3ο φεστιβάλ πολιτικού ντοκιμαντέρ

11 Νοεμβρίου 2008 Πορεία αλληλεγγύης στον αγώνα των φυλακισμένων

9 Δεκεμβρίου 2008 Κάλεσμα στην πορεία την ημέρα της κηδείας του Αλέξη Γρηγορόπουλου

17 Ιανουαρίου 2009 Συμμετοχή στην πορεία στη Λάρισα ενάντια στον τρόμο (συμμετείχαν πάνω από 5000 άτομα)

12 Φεβρουάριου 2009 Πορεία αλληλεγγύης στην Κ. Κούνεβα και σε όλους τους συλληφθέντες του Δεκέμβρη

12 Φεβρουάριου 2009 Συμμετοχή στην τριήμερη κατάληψη του πολιτιστικού κέντρου τούμπας

21 Φεβρουαρίου 2009 Συναυλία Βαλπουρία Νύχτα, Kognita sperans, waxing gibbous

1 Μαρτίου 2009 Συναυλία Ωχρά Σπειροχαίτη

13 Μαρτίου 2009 Radio Alice – Bologna 1977, προβολή δουλεύοντας με το πάσο μας

14 Μαρτίου 2009 Κυριαρχία και Εξέγερση συζήτηση με τον Alfredo Bonanno

26 Μαρτίου 2009 Ο εσωτερικός εχθρός στο Ισραήλ, εκδήλωση με τους αναρχικούς ενάντια στο τοίχος

20 Απριλίου 2009 3 μέρες για την εξέγερση

28 Απριλίου 2009 Πορεία: κάτω τα χέρια από τις καταλήψεις (συμμετείχαν 1000 άτομα)

1 Μαΐου 2009 Συγκέντρωση – πορεία ΤΑ ΘΕΛΟΥΜΕ ΟΛΑ

13 Μαΐου 2009 Μωβ Καφενείο : Judith Butler.Philosophe en tout genre(2006) ντοκιμαντέρ του Paule Zajdermann για τη ζωή και το έργο της.

15-16-17 Μαΐου 2009 Πανελλαδικό τριήμερο εκδηλώσεων και συζητήσεων για την αντίσταση στη βιοτεχνολογiα της κυριαρχiας από το κοινό τόπο.

20 Μαΐου 2009 Μωβ Καφενείο Paris is burning(1991) ντοκιμαντέρ της Jenny Livingstone για τους χορούς ντραγκ στο Χάρλεμ.

22 Μαΐου 2009 Εκδήλωση-Συζήτηση με τον αγωνιστή Στέργιο Κατσαρό (Παρουσίαση του βιβλίου Εγώ ο Προβοκάτορας , ο Τρομοκράτης).

27 Μαΐου 2009 Μωβ Καφενείο Παρουσίαση Παραστασιακές επιτελέσεις και συγκρότηση του φύλου:δοκίμιο πάνω στη φαινομενολογία και τη φεμινιστική θεωρία, Judith Butler (1998).

29 Μαΐου 2009 Παρουσίαση-συζήτηση του βιβλίου: Κρίση, Αναδιάρθρωση και Ταξική Πάλη στα Πανεπιστήμια.

11 Ιουνίου 2009 Εκδήλωση Κρίση νέες δυνατότητες για επανάσταση, ή πιο βίαιη καπιταλιστική αναδιάρθρωση (με του George Caffentzis, Silvia Federici).

7 Ιουλίου 2009 Πορεία αλληλεγγύης στους μετανάστες (συμμετείχαν 1200 άτομα).

31 Ιουλίου 2009 3ημερο κρίση, αντιεξέγερση, αντιστάσεις.

19 Σεπτεμβρίου 2009 Εκδήλωση «ο καιρός των τσιγγάνων» με συντρόφισσες από τις αναρχοφεμινιστικές κολλεκτίβες Erinyen και Love Kills.

10 Οκτωβρίου 2009 Συναυλία Rene Biname, Chinese Basement.

30 Οκτωβρίου – 1 Νοεμβρίου 2009 3ημερο ενάντια στο εμπόρευμα και το θέαμα από την συντεχνιαπλην.

18 Νοεμβρίου 2009 Μωβ Καφενείο Παρουσίαση σχετικά με τη ζωή και το έργο της Virginia Woolf.

22-27 Νοεμβρίου 2009 4ο Φεστιβάλ πολιτικού Ντοκιμαντέρ

27 Νοεμβρίου 2009 Κάλεσμα σε πορεία για την άμεση απελευθέρωση του αναρχικού Ηλία Νικολάου.

28 Νοεμβρίου 2009 Εκδήλωση για την ομοφωνία, Συζήτηση για την ιεραρχία, τις δομές και τις σχέσεις στις συλλογικότητες του ανταγωνιστικού κινήματος.

5 Δεκεμβρίου 2009 Κατάληψη στο Ολύμπιον για δημιουργία τόπου συνάντησης και οργάνωσης των δράσεων για τον ένα χρόνο από την δολοφονία του Αλέξη Γρηγορόπουλου.

6 Δεκεμβρίου 2009 Κάλεσμα στην πορεία για τον ένα χρόνο από την δολοφονία του Αλέξη Γρηγορόπουλου.

6 Φεβρουαρίου 2010 Live dj set hip hop.

8 Φεβρουαρίου 2010 Συμμετοχή στην παρέμβαση και διακοπή συνεδρίου για την βιομηχανία απο αντιεξουσιαστές/τριες στο ξενοδοχείο Νικόπολις.

12 Φεβρουαρίου 2010 Πορεία στην κάτω Τούμπα ενάντια στο φασιστοειδές χτύπημα στην κατάληψη Φάμπρικα Υφανετ (συμμετοχή 350 άτομα).

24 Φεβρουαρίου 2010 Μωβ καφενείο συναυλία Ms Ratter.

4 Μαρτίου 2010 ξεκινάει η λειτουργία του αυτοοργανωμένου εργατικού καφενείου café la rage. Εκδήλωση Το νομισματικό σύστημα και ο ρόλος του διεθνούς δανεισμού προβολή αποσπάσματος από το ντοκιμαντέρ zeitgeist, συζήτηση σχετικά με την περίπτωση του ελληνικού κράτους

3 έως 26 Μαρτίου 2010 Εκδηλώσεις - προβολές : Δυτική Γερμανία 1967-1987-20 χρόνια ριζοσπαστικών αγώνων.

24 Απριλίου 2010 Εκδήλωση του Café la Rage: Ταξικοί αγώνες και μορφές οργάνωσης των εργατών Παρουσίαση μπροσούρας: Reform or Revolution, η σχέση ανάμεσα στο πολιτικό και το κοινωνικό στα πλαίσια της Β Διεθνούς (εκδ. κινούμενοι τόποι).

8 Μαΐου Απριλίου 2010 Εκδήλωση του Café la Rage: Ασφαλιστικό και ταξικοί αγώνες, η πολιτική του χρήματος, ταξικός ανταγωνισμός και ασφαλιστικό σύστημα από τη συλλογικότητα «παιδιά της γαλαρίας».

13 Μαΐου 2010 Εκδήλωση του Café la Rage: Zanon ένα παράδειγμα εργατικής αυτοδιαχείρισης.

22 Μαΐου 2010 Εκδήλωση του Café la Rage: το κίνημα ανέργων εργατών στην Αργεντινή.

26 Μαΐου 2010 Εκδήλωση του Μωβ Καφενείου: τώκιν αμπάουτ περφορματίβιτυ, φρομ Τζουντιθ Μπατλερ το Σποντζμπομπ Σκουερπαντς mia dialeksh gia thn epitelestikothta katalhlh gia olh thn oikogeneia.

2 Ιουνίου 2010 Εκδήλωση του Μωβ Καφενείου: Ένα μικρό πολύ μικρό αφιέρωμα στη Σύλβια Πλαθ.

5 Ιουνίου 2010 Εκδήλωση:Χρέος τα πρώτα 5000 χρόνια εκδήλωση με τον David Graeber.

16 Ιουνίου 2010 Θερινό σινεμά στο Μωβ καφενείο Προβολή της ταινίας : \"Για όλα φταίει το γκαζόν\", της Josiane Balasko.

17 Ιουνίου 2010 Παρουσίαση Rebel : Θεωρία και Ανάλυση για το ανταγωνιστικό κίνημα.

18 Ιουνίου 2010 Εκδήλωση για την κρίση του καπιταλισμού και την ελληνική κρίση του χρέους.

24 Ιουνίου 2010 Εκδήλωση-συζήτηση με τον John Holloway, Η κρίση σαν υλική πραγματικότητα της δικής μας αντιεξουσίας και η επανεφεύρεση της επανάστασης σήμερα.