NEWS ONLY USAGE
ενάντια στον τρόμο βγαίνουμε στον δρόμο
Η σημερινή τόσο τέλεια δημιουργημένη δημοκρατία, αρέσκεται να ανάγει σε βασικό εχθρό της την τρομοκρατία. Κι αυτό, γιατί προτιμάει να την κρίνουν από τους εχθρούς ης, παρά από τα αποτελέσματά της. Μόνο που αφυή τη φορά η αυτοκρατορία παρήγαγε τον εχθρό της. Το δίκτυο που επέτρεψε τις επιθέσεις της 11ης Σεπτέμβρη είναι άμεσο δημιούργημα της παγκοσμιοποιημένης κυριαρχίας. Οι πρωτεργάτες του εκπαιδεύτηκαν από την CIA, χρηματοδοτήθηκαν με μυστικά κονδύλια, ενισχύθηκαν από τις ελίτ των εκλεκτών στη Δύση αραβικών μοναρχιών, κερδοσκόπησαν στα διεθνή χρηματιστήρια, πλούτισαν από το ναρκω-εμπόριο.
Στα πλαίσια της προώθησης των συμφερόντων της αυτοκρατορίας, οι σύμμαχοι μετατρέπονται σε εχθρούς, οι εχθροί σε σύμμαχους και πάει λέγοντας, ανάλογα με τις εκάστοτε ισορροπίες και όχι με βάση τα πραγματικά τους χαρακτηριστικά. Συνήθως ως περιπτώσεις έχθρων της δύσης που φτιάχτηκαν από την ίδια αναφέρονται ο Νοριέγκα του Παναμά ή ο Σαντάμ Χουσείν. Οι αιμοδιψείς Ταλιμπάν, ήταν μέχρι πρότινος «Freedom Fighters» (αγωνιστές της ελευθέριας), ενώ ο ισλαμισμός στην πιο ακραία και συντηρητική του μορφή, με επίκεντρο τη Σαουδική Αραβία, ήταν ο πριμοδοτούμενος σύμμαχος της Δύσης για την προώθηση των συμφερόντων της στις πλούσιες σε πετρέλαιο αραβικές χώρες καθώς και το ανάχωμα στην οποία απόπειρα ριζοσπαστικής αντίδρασης στην νεοαποικιοκρατία. Στα πλαίσια της παγκοσμιοποίησης και της οριζόντιας πλανητικής δικτύωσης των κάθε λογής εξουσιών, είναι ιδιαίτερα δύσκολος ο εντοπισμός ενός εχθρού ο οποίος γεννήθηκε και οργανώθηκε παρόμοια με το πολυεθνικό κεφαλαίο – και με την ίδια καταγωγή. Όσο για την εύρεση οπαδών και πιστών αυτού του δικτύου, το πιο εύκολο: οι φτωχοί και οι απόκληροι που δεν χωρούν πουθενά εντάσσονται σε αυτές τις αρχαϊκές κοινότητες με τους δεσμούς αίματος, που βασίζονται στον αποκλεισμό και το μίσος, καθώς το ένστικτο για ζωή μετατρέπεται σε ένστικτο του θανάτου. Θάνατος φυσικός στον Τρίτο Κόσμο, θάνατος ηθικός και πνευματικός στην προνομιούχο δύση. Ο ακροδεξιός Τίμοθυ Μακ Βέι όταν ανατίναξε το ομοσπονδιακό κτίριο στην Οκλαχόμα δεν είχε ανάγκη από κανένα Μπιν Λάντεν, όλα γύρω του παίζουν την μελωδία του θανάτου, αυτός θέλησε ένα πρώτο ρόλο …
Ως εναντίωση στην αυτοκρατορία παρουσιάζεται σήμερα ο αντιαμερικανισμός, ένα βολικό μίγμα αγωνιστικότητας και μικροαστικής εκδικητικότητας, συνομωσιολογίας και κουτοπονηριάς. Η απλουστευτική γενίκευση δεν προωθεί την άγνοια μόνο στις ΗΠΑ, αλλά και εδώ. Μόνο που τη θέση του «evil» και των «evil-doers» του Μπους έχουν καταλάβει οι ΗΠΑ. «Make no mistake!». Η αναγωγή του αμερικανικού ιμπεριαλισμού στον ύψιστο εχθρό για κάθε αντιφρονούντα που σέβεται τον εαυτό του εντάσσεται στην επιχείρηση απενοχοποίησης και μετάθεσης της ευθύνης για την αβάσταχτη φρικαλεότητα της πραγματικότητας σε κάτι μακρινό. Μακρινό άρα βολικό, στο βαθμό που η δαιμονοποίησή του είναι εντελώς ανέξοδη. Οι οργισμένοι αντιαμερικάνοι αγωνιστές αδυνατούν να αντιληφθούν ότι η φρίκη στον πλανήτη συντηρείται και αναπαράγεται καθημερινά από τις διαρκείς καταναλωτικές ή μη συμβάσεις, όπου ο «κακός αμερικάνος» αρχίζει σταδιακά να αποικεί κάθε κίνητρο κι επιθυμία.
Ενάντια στο τρόμο, βγαίνουμε στο δρόμο
Εκεί που εξαπλώνεται η καταστροφολογία, δεν υπάρχει χώρος για κοινωνικές ουτοπίες. Μετά τα γεγονότα της 11 Σεπτέμβρη και την έναρξη των στρατιωτικών επιχειρήσεων στις 8 Οκτώβρη, εξαπλώνεται έντεχνα μια κουλτούρα της καταστροφής η οποία εμπεδώνει την αίσθηση ότι οι άνθρωποι είναι έκθετοι στις διαθέσεις των ισχυρών, ανήμποροι να αντιδράσουν. Πρέπει να αντιπαραθέσουμε στην προπαγάνδα του κράτους και των ΜΜΕ την ελευθεριακη κουλτούρα, την κουλτούρα της αντίστασης. Ο παγκοσμιοποιημένος καπιταλισμός μολύνθηκε από την βία και την αθλιότητα που ο ίδιος παράγει. Αν θέλουμε να τον ακολουθήσουμε στην αποσύνθεση του, πρέπει να οικοδομήσουμε –μέσα στην αντίσταση- τις νέες σχέσεις της αλληλεγγύης, της αξιοπρέπειας, της ανθρωπιάς …
Ενάντια στον καθημερινό πόλεμο των αφεντικών, το αίσθημα αδυναμίας, την καταστροφολογία και την ασφάλεια της αποστασιοποίησης
Αμφιβολία – Αυτοοργάνωση – Άμεση δράση
σχετικά tags: εσωτερικόςεχθρός








