Εκδηλώσεις
Πρόγραμμα Φεστιβάλ σε έντυπη μορφή
Κοντεύει ένας χρόνος από τα Δεκεμβριανά 08. Την εξέγερση, που με αφορμή την δολοφονία του 16χρονου Αλέξη, συντάραξε την θεαματική κοινωνία της παραίτησης και του εφησυχασμού και διεύρυνε τα πεδία άρνησης αυτού του κόσμου. Το άπλωμα της αντίστασης στο κοινωνικό πεδίο και η κατάκτηση νέων εδαφών για τα ανταγωνιστικά υποκείμενα, όπως εκφράστηκαν με την διάχυση των συγκρουσιακών πρακτικών, με τις καταλήψεις δημόσιων κτιρίων και χώρων μες στην πόλη, την ορατή αντίσταση των μεταναστών έως και το πολύμορφο κίνημα αλληλεγγύης στην Κ. Κούνεβα οδήγησαν το κράτος στην επιτακτική ανάκτηση του χαμένου εδάφους του. Η αντιεξέγερη υπήρξε γεγονός, είτε ως βίαιη καταστολή, είτε ως πληροφοριακός πόλεμος είτε ως ενσωμάτωση. Οι επιθέσεις ενάντια στους μετανάστες, η κατασυκοφάντηση του αντιεξουσιαστικού χώρου, των καταλήψεων του και των μέσων του, η επικήρυξη των επίδοξων δολοφόνων της Κ. Κόυνεβα είναι πτυχές αυτής της απάντησης. Θα περίμενε κανείς ένα φεστιβάλ πολιτικού ντοκυμαντέρ τόσο κοντά σε αυτά τα γεγονότα να ασχοληθεί αποκλειστικά με αυτά. Όμως μια τέτοια επιλογή θα σήμαινε την συνθηκολόγηση από την μεριά μας με το γεγονός πως «τώρα όλα τέλειωσαν»και είναι καιρός να τα αναπαράγουμε ως εικόνα, να τα κωδικοποιήσουμε στις συνειδήσεις μέσα από την σχέση πομπού-δέκτη, μέσα από την σχέση θέαμα-κατανάλωση.
Ευτυχώς για όλους και όλες εμάς τίποτα δεν έχει τελειώσει, θα χρειαστεί καιρός ώστε να υπάρξει η ματιά της ιστορικής καταγραφής της εξέγερσης. Ακόμα και τα υπάρχοντα ντοκουμέντα κινούνται σε ένα επίπεδο όχι νοσταλγίας αλλά αντιπληροφόρησης και άμεσης εξιστόρησης. Οι εικόνες μιλάνε μέσα από τις πράξεις και οι πράξεις καθιστούν άχρηστες τις εικόνες, έτσι η κριτική παραμένει ένα ανοιχτό πεδίο διερεύνησης και όχι κατάθεσης θέσφατων συμπερασμάτων. Έχει τα μάτια της ανοιχτά για να αντικρίζει τον κόσμο και όχι τους αντικατροπτισμούς του. Αν και το κεντρικό περιεχόμενο αυτής της εξέγερσης ήταν το NO FUTURE εμείς θέλουμε να πιστεύουμε πως η αδυναμία να διακρίνεις έναν απελευθερωτικό ορίζοντα στο μέλλον δεν θα έπρεπε να οδηγεί απαραίτητα στην παραίτηση ή στον μηδενισμό. Το παρελθόν και οι εμπειρίες αγώνα ή τα απελευθερωτικά προτάγματα τα οποία σχημάτισαν με τον τρόπο τους κομμάτι του παρόντος θα έπρεπε να αγκιστρωθούν δημιουργικά στην αναζήτηση νέων περασμάτων. Το ότι ο καπιταλισμός και το κράτος του, όπως τα βιώνουμε σήμερα στις δημοκρατίες εκτάκτου ανάγκης, έχουν ενσωματώσει ή απορρίψει στο περιθώριο παλαιότερες απελευθερωτικές ιδέες και πρακτικές δεν σημαίνει πως αυτές δεν έχουν τίποτα να μας διδάξουν ή να μας εμπνεύσουν. Συμπληρωματικά σε αυτή την αναγκαιότητα θα πρέπει να παραμένουμε σε διαρκή διερώτηση για τις πολλαπλές και ποικίλες εκφάνσεις του κοινωνικού ανταγωνισμού.
Η μηδαμινή κριτική στις έμφυλες σχέσεις, οι ελάχιστες απαντήσεις στο ζήτημα της εκμετάλλευσης, η σχεδόν απούσα κριτική στον επιστημονισμό και τις νέες τεχνολογίες είχαν και τον αντίστοιχο αντίκτυπο σε περιεχόμενα που δεν εμφανίστηκαν μέσα στο θερμό εκείνο χειμώνα. Αυτές τις πτυχές της κριτικής στο υπάρχον θέλουμε να αναδείξουμε τόσο ως έλλειψη όσο και ως πρόταση για περαιτέρω δράσεις και αγώνες. Η επιλογή των ντοκυμαντέρ ακολουθεί έναν τέτοιο σκεπτικό.
Έτσι και φέτος συνεχίζουμε να παρεμβαίνουμε στην κυρίαρχη ροή της εικόνας και της πληροφορίας μέσα από αντιθεσμούς σταθερούς μέσα στο χρόνο. Συνεχίζουμε και επιμένουμε να κινούμαστε ανταγωνιστικά και επιθετικά προς το υπάρχον με τις δικές μας λογικές της αυτοοργάνωσης, της αυτοδιαχείρησης, της προσφοράς χωρίς αντίτιμο. Στηριζόμαστε στις δικές μας δυνάμεις έξω από τις λογικές του κέρδους και της κυριαρχίας, προσπαθώντας να εμπλουτίσουμε την αντιεξουσία με γνώση, εμπειρίες, σκέψη και φαντασία. Δημιουργούμε εργαλεία αντίστασης και τόπους συνάντησης με στόχο να κάνουμε ορατό κάθε πεδίο της ανατροπής του εμπορευματικού πολιτισμού.
σχετικά tags: φεστιβαλ, ντοκυμαντέρ, ταινίες








